Advocatuur

    Bob Heeren | advocaat
Door Op 03 oktober 2013 In Advocatuur 0 Comment

Rien ne va plus

Tijdens feestjes heb ik vaak een zelfde soort gesprek met mensen die mij nog niet kennen en die er achter komen dat ik advocaat ben. Nadat ze me hebben gevraagd hoe het is om een moordenaar te verdedigen en ik zeg dat ik geen strafrecht meer doe komt het gesprek op de kwaliteit van de rechtspraak in Nederland. Die vindt men slecht. Of eigenlijk: onvoorspelbaar en dat is volgens die mensen niet goed.

Ze hebben wel een punt. Al valt er door mij wel enige lijn in de rechtspraak te ontdekken. Dat is maar goed ook, anders zou iedereen net als bij de oude Grieken zelf de eigen zaak kunnen bepleiten.

Toch blijven de mensen op de feestjes vinden dat zij als een balletje in de flipperkast zijn als het om rechtspraak gaat. Of beter geschreven: als een balletje in de roulettebak, want in de rechtspraak draait het vrijwel altijd om geld.

Dus: wat moet je doen om niet aan de grillen van de rechter overgeleverd te worden?

Je sluit een vaststellingsovereenkomst.

Dat is een contract waarin je afspraken maakt, bedoeld om onzekerheden en geschillen uit de weg te ruimen.

Bijna altijd kom je in zo'n vaststellingsovereenkomst aan het einde de prachtige, ouderwetse zinsnede tegen dat partijen elkaar "finale kwijting en décharge" verschaffen. Dat betekent zoiets als "genoeg is genoeg" (want finale kwijting enerzijds en décharge anderzijds betekenen ook ongeveer hetzelfde).

Maar wat wil nu het geval? Soms blijkt dat er onderwerpen niet aan de orde zijn gekomen toen partijen met elkaar zo'n vaststellingsovereenkomst sloten. Dan komen er conflicten, moeten mensen weer naar de rechter en gaan de mensen van de feestjes zich weer roeren.

Want als de ene partij denkt dat alles wat niet besproken is "finaal is gekweten" denkt de andere partij vaak dat het vanzelf spreekt dat over die onderwerpen geen afspraak meer hoefde te worden gemaakt omdat toch wel vaststond dat die zouden worden nagekomen.

De hoogste rechter in Nederland (de Hoge Raad) zegt over dit onderwerp dat als in de vaststellingsovereenkomst geen voorbehoud is gemaakt met betrekking tot bepaalde onderwerpen waarschijnlijk geldt dat "finale kwijting en décharge" betekent dat er niets anders meer hoeft te worden nagekomen als dat wat in die vaststellingsovereenkomst staat.

Maar dat is geen keihard gegeven. Na de betreffende uitspraak van de Hoge Raad in 2004 hebben dus ook meerdere rechters bepaald dat het onder meer aankomt op het "gerechtvaardigd vertrouwen" dat de ene partij mocht hebben dat een bepaald onderwerp niet meer ter sprake zou komen.

Mocht iemand er niet op vertrouwen dat oude, niet besproken onderwerpen ook verder zouden blijven rusten dan moeten die oude onderwerpen gewoon worden nagekomen.

Je ziet dit vaak bij ontslagen. Er is een vaststellingsovereenkomst waarin van alles is geregeld. Alleen staat er niets in over de vakantiedagen. Terwijl een paar maanden eerder was vastgesteld dat die vakantiedagen op een bepaald aantal zouden worden vastgesteld.

Of: er blijkt pensioenschade is geleden. Of er is een lening die nog moet worden terugbetaald. Het komt steeds op hetzelfde neer: de ene partij denkt: "Daar ben ik lekker van af" en de andere partij denkt: "Daarover hoefden we geen afspraak meer te maken want dat stond al vast".

Dan komt het toch weer neer op goed communiceren. Nee: op excellent communiceren. Dat kan veel geld opleveren dat je dan in een casino weer finaal kwijt kunt raken. Maar dat hoort bij het spel, toch?

 

Hits: 1726 keer Laatst aangepast op donderdag, 03 oktober 2013 12:24

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Contact

BOBHEEREN.NL
Warande 21
2404 HR Alphen aan den Rijn
06 51 557 717
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
www.bobheeren.nl

Podiumnieuws

U bevindt zich hier: Home Advocatuur Advocatuur Rien ne va plus