Zondagmorgen houdt me vast

Bob Heeren | storyteller
01 februari 2013

Nee, ik ben niet aan de anti depressiva. Veel had het overigens niet gescheeld want de extreme en vooral langdurige kou maakte me niet vrolijker.


"Hoezo zijn we toch bang voor de opwarming van de aarde", zei ik laatst boos tegen iemand die daar ook niets tegenin kon brengen.

"Waar zijn die ouderwetse winters die zo vaak op foto's staan", hoor ik André van Duin nog zingen op een van zijn And're André LP's die uiteraard later ook op CD is uitgekomen. Nou, André, van deze winter kon je een behoorlijk aantal foto's maken.

Ik mag op zondag graag door Leiden lopen. Maar dan moet er eigenlijk geen snijdende wind in mijn gezicht striemen zodat ik niet of nauwelijks van de schoonheid van de stad kan genieten en mijn enige doel is om snel en veilig (bijvoorbeeld) Bagels & Beans te bereiken waar de koffie sterk en heet is en ik meestal niet de verleiding kan weerstaan om toch tenminste één bagel daarbij te nemen.

Bij een zondagmorgen hoort natuurlijk het beroemde lied van Johnny Cash. Sunday Morning Coming Down. "The beer I had for breakfast wasn't bad, so I had one more for dessert", dat soort melancholieke overwegingen.

Het is "feeling good by feeling bad" - maar dan moet het weer wel meewerken. Want Johnny zal zijn meesterwerk heus niet in een vrieskou hebben geschreven terwijl hij liever koffie en een bagel tot zich nam.

Het was vandaag voor het eerst sinds lang "te doen" buiten, want tegenwoordig zijn we met een zonnetje en een graad of 9 alweer tevreden. Daarom kon ik eindelijk mijn bewerking van Sunday Morning Coming Down voltooien.

Zonder koffie en bagels maar met de hoop op meer en beter (weer).

 

Dus werd ik vanmorgen wakker
Met mijn hoofd dat nog niet wist
dat het bestond

En ik dronk mijn eerste biertje
Want ik voelde toch vooral
mijn droge mond

Ik verzamelde wat kleren
van de grond
En vond mijn schoonste vuile shirt

Ik strompelde naar buiten toe
En zag de zon
De zoete ochtendstond

Op een mooie zondagmorgen
Wilde ik niet nuchter zijn
Want er is op zondagmorgen
Een soort gevoel dat lijkt op pijn

En ik kan me niet bevrijden
Ik heb van leven louter last
Dus wil ik het leven mijden

De zondagmorgen
Houdt me vast